Hiç kimse olmak

Hiçkimse ya da herhangi birisi olmak. Bu normal bir şeydir yabancı olduğun şehrin sokağında yanından geçen bir insan için hiç kimsesindir sen ama hayatının merkezindeki, gerçekten değer verdiğin bir insanın hiç kimsesi olmak... bu insana öyle dokunur ki bunu farketmek öyle can acıtır ki. Sen kavga etmeye korkarken kıçı kırık bir sebepten küçücük bir hatadan senin için en önemli olan şey olan samimiyetin biteceği tarzı savrulan cümleler, kırılan bir bardağın parçaları gibi savrulur kalbinin her köşesinde hissedersin. İnsan diyor çoğu zaman “ulan sen kimsin, sen kimin için nesin?” Bu sorulara cevap bulamamak ya da daha kötüsü cevabını bildiğin için soruları sormaktan korkmak... en değerlinin hiç kimsesi olmak... cesareti olan insan gurur yapar “ben bana yeterim” der gururla göğsünü kabarta kabarta. Ama ben o cesurlardan değilim... ben herkese yetip kendine yetemeyenlerdenim. Ben her şeyin iyi olmasını umdukça, umduğu yerden kırılan bir korkağım. Kavga ederken kaybetme korkusuyla sesi tit...